Posted in SOCIAL

ഇതെന്റെ കൌണ്ടർപോയിന്റ്…

 

സീറോ മലബാർ സഭയുടെ മേജർ ആർക്കി എപ്പിസ്കോപ്പൽ അസംബ്ലിയിൽ സമൂഹത്തിലെ ആർഭാടത്തിനെതിരെ ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ആശയങ്ങൾ ചർച്ചാ വിഷയമാക്കിയ കൌണ്ടർപോയിന്റ് മനോരമ ചാനലിൽ കണ്ടതിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ് ഈ പോസ്റ്റ്. ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്തവരെല്ലാം വളരെ ഭാവാത്മകമായി ആ വിഷയം കൈകാര്യം ചെയ്തു. ചാനലുകളിൽ പതിവുള്ളതുപോലെ, അവതാരകയായിരുന്ന ശ്രീമതി നിഷ ജെബി സഭാനേതൃത്വവും വൈദികരും വിമർശിക്കപ്പെടണം എന്നാഗ്രഹിച്ചു ഇടപെടൽ നടത്തിയപ്പോഴും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നവർ നിഷ്പക്ഷമായി സംസാരിച്ച് ആ ചർച്ചയുടെ അന്തസു കാത്തു. (സഭാനേതൃത്വവും വൈദികരും വിമർശനത്തിനതീതരാണെന്നൊന്നും ഇതിന് അർത്ഥം കണ്ടുപിടിക്കരുതേ). പതിവിനു വിപരീതമായി അവതാരക ആഗ്രഹിച്ച മറുപടികൾ പറയാതെ യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെ ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്ത ആ വ്യക്തികൾ ഇനി ഇതുപോലുള്ള ചാനൽ ചർച്ചകൾക്കു ക്ഷണിക്കപ്പെടുമോ എന്നു കണ്ടറിയണം. അവതാരകയുടെ പിടിവിട്ടുപോയ ആ ചർച്ചയ്ക്കിടയിൽ കയറിവന്ന പരിസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഹൈറേഞ്ച് സംരക്ഷണസമിതിയെക്കുറിച്ചു പരോക്ഷമായി സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രകൃതിസംരക്ഷണത്തിനുവേണ്ടി സർക്കാർ കൊണ്ടുവന്ന കസ്തൂരിരംഗൻ, ഗാഡ്ഗിൽ റിപ്പോർട്ടുകളെ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ മനസിലാക്കാതെ സഭ എതിർത്തുവെന്നും അസത്യം പ്രചരിപ്പിച്ച് അനാവശ്യമായി ജനങ്ങളിൽ ഭീതിയുളവാക്കിയെന്നുമുള്ള തരത്തിൽ ശ്രീമതി നിഷ സംസാരിക്കുകയുണ്ടായി. ശ്രീ പി.സി. സിറിയക് അതിനോട് വളരെ കൃത്യമായി പ്രതികരിച്ചപ്പോൾ വിഷയത്തിൽനിന്ന് വഴുതിമാറി തന്റെ പ്രാഗത്ഭ്യം അവതാരക പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. (ഈ വിഷയത്തിൽ വേണ്ടത്ര ബോധവത്ക്കരണം നടക്കാത്തതുകൊണ്ട് കർഷകർക്കിടയിൽ തെറ്റിധാരണകൾ ഉണ്ടായെന്ന രീതിയിലുള്ള പ്രതികരണം സീറോമലബാർ സഭയുടെ വക്താവ് ബഹുമാനപ്പെട്ട പൂച്ചക്കാട്ട് അച്ചൻ നടത്തിയതും ഹൈറേഞ്ചിലേയും കുടിയേറ്റമേഖലകളിലേയും ജനങ്ങൾ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധികളെക്കുറിച്ച് ശരിയായ അവബോധമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു). കസ്തൂരിരംഗൻ, ഗാഡ്ഗിൽ റിപ്പോർട്ടുകൾ കർഷകർക്കെതിരല്ലെന്നും ഹൈറേഞ്ച് സംരക്ഷണസമിതി അനാവശ്യമായ ഇടപെടലാണ് നടത്തിയതെന്നും പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങളുടെ പ്രതിനിധിയെന്ന നിലയ്ക്ക് ശ്രീമതി നിഷയോട് ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. പട്ടണത്തിലെ ചാനൽമുറിയിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി സ്വന്തം ജന്മദേശത്തും അയൽപ്രദേശങ്ങളിലുംചെന്ന് അവിടെയുള്ള കർഷകരോട്, ഇനിയും നടപ്പിൽവരാത്ത ഈ റിപ്പോർട്ടുകൾ മുഖാന്തിരം എന്തെങ്കിലും ഭവിഷ്യത്തുകൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചിട്ട് അവർ പറയുന്ന മറുപടികൾ എഡിറ്റു ചെയ്യാതെ (വാർത്തകൾക്ക് അതവതരിപ്പിക്കുന്ന മാധ്യമത്തിന്റെ നിറം കൊടുക്കുന്നതിനാണല്ലോ ഇപ്പോൾ എഡിറ്റിംഗ് എന്ന സങ്കേതം ഉപയോഗിക്കുന്നത്) മാധ്യമങ്ങളിൽ സംപ്രേഷണം ചെയ്യാനുള്ള ആർജവത്വം കാണിക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ?
*********
ജാതി മത രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകൾക്കതീതമായിരുന്ന ഹൈറേഞ്ച് സംരക്ഷണസമിതി സംഘടിതപ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കും രാഷ്ട്രീയപാർട്ടികൾക്കും ഒരു ഭീഷണി തന്നെയായിരുന്നു. (രാഷ്ട്രീയം കയറി നാമാവിശേഷമാക്കിയ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചല്ല പറയുന്നത്). എന്നാൽ അവരെ ഒരു കൊടിക്കീഴിൽ നിലനിർത്താൻ സംരക്ഷണ സമിതിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. തങ്ങൾക്കു വലിയ സ്വാധീനമില്ലാതിരുന്ന ഹൈറേഞ്ചിലെ ക്രൈസ്തവരുടെ മനസിൽ കയറിക്കൂടാൻ കുറുക്കന്റെ കണ്ണുകളുമായി കാത്തിരുന്ന ഇടതുപക്ഷത്തെ കൂടെക്കൂടാൻ അനുവദിച്ച് ഒരു ജനപ്രതിനിധിയെ ജയിപ്പിച്ചെടുത്തപ്പോൾ സമിതിയുടെ പരാജയത്തിന്റെ നാന്ദി കുറിക്കപ്പെട്ടു. ഒരു നേതാവിന്റെ ധാർഷ്ട്യത്തിനു പിന്നിൽ അണിനിരന്ന് സംരക്ഷണസമിതിയെ കൊഞ്ഞനംകുത്തിയ വലതുപക്ഷമായും തക്കസമയത്ത് ചൂണ്ടയെറിഞ്ഞ് സമിതിയുടെ കഴുത്തിൽ കുരുക്കിട്ട ഇടതുപക്ഷമായും പിന്നെ വിഭാഗിയതയുടെ വിത്തുകൾ വിതച്ച വർഗീയപാർട്ടിയായും സ്വന്തം കൊടിക്കീഴിൽനിന്ന കർഷകർതന്നെ രൂപാന്തരപ്പെടുമെന്നത് തിരിച്ചറിയാൻ സമിതിയുടെ നേതൃത്വത്തിനു കഴിയാതെപോയി. അങ്ങനെയിപ്പോൾ ജാതിയായി, മതമായി, രാഷ്ട്രീയമായി, പ്രസ്ഥാനം പുരപ്പുറത്തുമായി. എങ്കിലും ഹൈറേഞ്ച് സംരക്ഷണ സമിതി എന്തിനുവേണ്ടി നിലകൊണ്ടോ ആ യാഥാർത്ഥ്യം ഇപ്പോഴും സജീവമായി നിലനില്ക്കുകയാണ്. അതിനെയാണ് സ്വന്തം സാമ്രാജ്യ വികസനമെന്ന ചിന്തയല്ലാതെ, കർഷകരോട് യാതൊരു പ്രതിബദ്ധതയുമില്ലാത്ത മാധ്യമങ്ങളും പാർട്ടികളും കള്ളത്തരമെന്ന് പറഞ്ഞ് ആക്ഷേപിക്കുന്നത്. ഹൈറേഞ്ചിലും മറ്റു കുടിയേറ്റപ്രദേശങ്ങളിലുമുള്ളവർ ‘കർഷകർ’ എന്ന വികാരത്തിനപ്പുറത്ത് കക്ഷിരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ കൊടികൾ പേറി വ്യത്യസ്തധ്രുവങ്ങളിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ കർഷകശത്രുക്കൾക്ക് കാര്യങ്ങൾ വളരെയെളുപ്പമാണെന്നു പറയേണ്ടതില്ലല്ലോ.

Posted in INSTANT RESPONSE, SOCIAL

എന്തൊരു കർഷകസ്നേഹം…

ME3MX20R3aLU4E7afK24AfYN

അങ്ങനെ അവസാനം കർഷകർ രക്ഷപെടാൻ പോകുന്നു. ആറു വർഷം കഴിയുമ്പോൾ ഭാരതത്തിലെ കർഷകരുടെ വരുമാനം ഇപ്പൊഴത്തേതിന്റെ ഇരട്ടിയാക്കുമെന്ന് പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഉറപ്പ്!! കേട്ടിട്ടു കുളിരു കോരുന്നു. ഇനി ഒരു കർഷകനും മനംമടുത്തും കടംകേറിയും ആത്മഹത്യ ചെയ്യേണ്ട. ആറുവർഷം എങ്ങനെയെങ്കിലും പിടിച്ചുനിന്നാൽ മതി. അതു കഴിയുമ്പോൾ ഇന്നത്തേതിന്റെ ഇരട്ടി വരുമാനം കിട്ടുമല്ലോ. അതിനാവശ്യമായ പദ്ധതികൾ കേന്ദ്രം ആസൂത്രണം ചെയ്തു നടപ്പിലാക്കി വരികയാണത്രെ.

എന്താ ചിലർക്കൊരു സംശയം? ആറു വർഷം കഴിയുമ്പോൾ ജീവിതച്ചിലവുകൾ എത്രയിരട്ടിയാകുമെന്നാണോ? വെറുതെ ദോഷൈകദൃക്കാകരുത്. കാർഷിക ഉല്പന്നങ്ങൾക്കൊഴിച്ച് മറ്റൊന്നിനും ഇനി വിലകൂടില്ല. പെട്രോൾ, ഡീസൽ വിലയും പണിക്കൂലിയും ആശുപത്രിച്ചിലവും വളം, കീടനാശിനി വിലയും നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വിലയും ഒന്നും ഇനി കൂടില്ല. പിന്നെന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്. ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും പ്രധാനമന്ത്രിയല്ലെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് വരുമാനം ഇരട്ടിയാക്കുമെന്ന്…

എന്തിനാ പ്രധാനമന്ത്രിജീ അമ്പിളി മാമനെ പിടിച്ചു തരാമെന്നു പറഞ്ഞ് ഈ കർഷകമക്കളെ വീണ്ടും വിഢികളാക്കുന്നത്. ചങ്കൂറ്റവും ആത്മാർത്ഥതയുമുണ്ടെങ്കിൽ ഇപ്പോഴുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കു പരിഹാരമുണ്ടാക്ക്. അതുകഴിഞ്ഞുമതി ആറു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷമുള്ള അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരം. റബറിനും ഏലത്തിനും മറ്റെല്ലാ കാർഷിക വിളകൾക്കും ന്യായവില ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ആർജവത്വമുണ്ടോ അങ്ങേയ്ക്ക്? ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും തൊഴിലാളികളുടെയും ക്ഷേമം ഉറപ്പുവരുത്താൻ ക്ഷാമബത്തയെന്നും, ഇക്രിമെന്റെന്നും, ശമ്പളവർദ്ധനയെന്നും പെൻഷെനെന്നുമൊക്കെയുള്ള വിവിധ ഓമനപ്പേരുകളിൽ വലിയ പദ്ധതികൾ നടപ്പിലാക്കുന്ന നിങ്ങൾക്ക് സംഘടിതശക്തിയില്ലാത്ത കർഷകർക്ക് അവരുടെ അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ വിലയെങ്കിലും കൊടുക്കണമെന്നു തോന്നാത്തത് കർഷകരാണ് ഭാരതത്തിന്റെ അന്നദാതാക്കളെന്ന് അറിയാത്തതുകൊണ്ടല്ലല്ലോ…
…………..
കർഷകരുടേത് അമ്മമനസാണ്. സ്വന്തം വയറു നിറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും മക്കളുടെ വയറുനിറയ്ക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന അമ്മമനസ്. മദ്യപിച്ചുവന്ന് തൊഴിച്ചു ബോധംകെടുത്തുന്ന ഭർത്താവിനുവേണ്ടിയും പുലർച്ചെയെഴുന്നേറ്റ് പ്രാതൽ ഒരുക്കുന്ന മനസ്. അതുകൊണ്ടാണ്, അതുകൊണ്ടുമാത്രമാണ് നാവിന് എല്ലില്ലാത്തവരും തൊലിക്ക് കാണ്ടാമൃഗത്തിന്റെ ഗുണമുള്ളവരുമായ പരാഹ്നഭോജികളായ രാഷ്ട്രീയജീവികൾ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞുപോകുന്നതെന്ന് മറക്കരുത്.
……
കേരളത്തിൽ ഹിന്ദി ‘അറിയാവുന്ന’ ഏതെങ്കിലും നേതാക്കന്മാർ ഇതൊന്നു പരിഭാഷപ്പെടുത്തി പ്രധാനമന്ത്രിജിയെ അറിയിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നന്നായിരുന്നു..
…….
ഇതു വായിക്കുന്നവർ ദയവായി തൊഴിലാളി നേതാക്കന്‍മാരെ ഇതറിയിക്കരുത്. ആറുവർഷം കഴിയുമ്പോൾ കർഷകന്റെ വരുമാനം ഇരട്ടിയാകുമെന്നറിഞ്ഞാൽ നാളെത്തന്നെ അവർ തൊഴിലാളികളുടെ കൂലി ഇരട്ടിയാക്കും…

 

Posted in SOCIAL

മുല്ലപ്പെരിയാർ…

കേരളവും തമിഴ് നാടും അയൽക്കാരാണെങ്കിലും ഭൂപ്രകൃതിയിലും കാലാവസ്ഥയിലും മനുഷ്യരുടെ ജീവിതശൈലിയിലും പെരുമാറ്റത്തിലുമെല്ലാം ഒരുപാട് വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. തമിഴ് നാട്ടിൽ ജാതിയും മതവും വർഗവും രാഷ്ട്രീയവുമെല്ലാം ചേർന്ന് മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ തീവ്രമായ ചേരിതിരിവുകൾ സൃഷ്ടിക്കുമ്പോഴും നാടിനെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു പൊതുപ്രശ്നം വന്നാൽ അവരെല്ലാം അവരെല്ലാം ഒറ്റ അപ്പനു പിറന്ന മക്കളാകും. എന്നാൽ കേരളത്തിന്റെ സ്ഥിതി അതല്ല. എവിടെയെങ്കിലും ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടായാൽ കുറേപ്പേർ അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതമനുഭവിക്കുന്നവരും കുറേപ്പേർ നിസംഗതയോടെ നോക്കിനില്ക്കുന്നവരും കുറേപ്പേർ അതിൽ സന്തോഷിക്കുന്നവരും ഇനിയും കുറേപ്പേർ അതിൽനിന്ന് മുതലെടുക്കുന്നവരുമായി അവിടെയുണ്ടാകും. ആശാൻകളരിയിൽ പഠിച്ചിരുന്നകാലത്ത് തന്നെ കോക്രി കാട്ടിയവനോടുള്ള പക ഉള്ളിൽ സൂക്ഷിച്ച് മരിക്കുന്നതുവരെ അവനെ ദ്രോഹിക്കാൻ കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും പാഴാക്കാതെ ഉപയോഗിക്കുന്ന നമുക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു “പൊതുശത്രു” ഉണ്ടാകില്ല. കാരണം ഏതെങ്കിലുംതരത്തിലുള്ള യോജിപ്പുണ്ടെങ്കിലെല്ലേ ഒരു പൊതുകാര്യത്തിനുവേണ്ടി ഒന്നിച്ചു നില്ക്കാൻ കഴിയൂ.

പറഞ്ഞുവരുന്നത് മുല്ലപ്പെരിയാറിനെക്കുറിച്ചുതന്നെയാണ്. നാളെത്രെയായി മുല്ലപ്പെരിയാർ അണക്കെട്ട് നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയായിത്തീർന്നിട്ട്? നമ്മുടെ നേതാക്കന്മാർക്ക് ഈ പ്രശ്നം ഉചിതമായി പരിഹരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവർതന്നെ തെളിയിച്ചുകഴിഞ്ഞു. മുല്ലപ്പെരിയാർ സമരം രാഷ്ട്രീയക്കാർ ഏറ്റെടുത്ത സമയത്ത് എന്തെല്ലാം കോലാഹലമായിരുന്നു സമരമുഖത്ത്. എല്ലാ രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടികളും അവരുടെ പ്രതിബദ്ധത തെളിയിക്കാൻ കിണഞ്ഞുശ്രമിച്ച് സമരപ്പന്തലുകളും പരിസരങ്ങളും കൊടികളും ഫ്ലക്സ് ബോർഡുകളുംകൊണ്ട് വൃത്തികേടാക്കിയത് മിച്ചം. മന്ത്രിസ്ഥാനം പോയാലും വേണ്ടില്ല, ഈ പ്രശ്നത്തിനു പരിഹാരമുണ്ടാക്കിയേ അടങ്ങൂ എന്നു പറഞ്ഞ മന്ത്രി ഇപ്പോഴും കസേരയിൽത്തന്നെയുണ്ട്.

കോടതിമുറിക്കുള്ളിൽ ലഭിച്ച തെളിവുകളുടെയും വാദങ്ങളുടെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ സുപ്രീംകോടതി നടത്തിയ വിധിപ്രസ്താവം അന്യായമാണെന്നു പറയാൻ നമുക്കാവില്ല. എന്നാൽ തമിഴ് നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വവും ഉദ്യോഗസ്ഥവൃന്ദവും ഒറ്റക്കെട്ടായി പ്രത്യേകലക്ഷ്യത്തോടെ വളരെ തന്ത്രപരമായി തുടക്കംമുതൽ കരുക്കൾ നീക്കിയതിന്റെ ഫലം അവർക്കു ലഭിച്ചു എന്നേ കരുതാനാകൂ. അല്ലെങ്കിൽ ഇത്രയും അന്യായമായൊരു പാട്ടക്കരാറും അതേത്തുടർന്നു അണക്കെട്ടിന്‍റെയും പരിസരപ്രദേശങ്ങളുടെയും ഉടമസ്ഥാവകാശവും തമിഴ് നാടിന് അനുകൂലമായിത്തീരുന്നതെങ്ങനെ!!?

കോടതിവിധിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വെള്ളം 142 അടിയിലേയ്ക്കടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിനോടകം 2700 ഏക്കർ വനം വെള്ളത്തിനടിയിലായി. പ്രകൃതിക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും അതെത്ര നാശകരമായിത്തീർന്നുവെന്ന് എന്തേ ആരും ചിന്തിക്കാത്തത്? കസ്തൂരിരംഗൻ റിപ്പോർട്ടിനെതിരെ പാവപ്പെട്ട കർഷകർ സമരം ചെയ്തപ്പോൾ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷകരായി അവതരിച്ചവരും കർഷകരെ ചൂഷകരെന്ന് ആക്ഷേപിച്ചവരും ഈ നാശം കാണുന്നില്ലെന്നു തോന്നുന്നു. ആടിനു കൊടുക്കാൻ ഒരു പ്ലാവിൻകൊമ്പു വെട്ടുന്നതുപോലും ആവാസവ്യവസ്ഥയ്ക്കു കോട്ടംവരുത്തുമെന്ന തരത്തിൽ മാധ്യമങ്ങളിൽ പ്രതികരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകരെ ഇപ്പോൾ കാണാനില്ല. തമിഴ് നാടിനോട് പ്രതികരിച്ചാൽ ശരീരത്തിനു കേടുപാടുവരുമെന്ന ഭയംകൊണ്ടാണോ അവരൊന്നും ഇപ്പോൾ രംഗത്തു വരാത്തത്?

142-ൽ എത്തിയിട്ടും അണക്കെട്ടു പൊട്ടുകയോ നാശനഷ്ടം ഉണ്ടാവുകയോ ചെയ്തില്ലല്ലോ എന്നതാണ് ചില മലയാളികളുടെയെങ്കിലും മനസിലിരുപ്പ്. തമിഴ് നാട് തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും അതുതന്നെയാണ്. അണക്കെട്ട് ദുർബലമാണെന്നുള്ള വാദം അംഗീകരിക്കണമെങ്കിൽ അതു പൊട്ടിക്കാണിക്കണമെന്ന് വാശി പിടിക്കുന്നവരോട് എന്തു പറയാൻ… കാലപ്പഴക്കവും പ്രഗത്ഭങ്ങളായ വിവിധ ഏജൻസികളുടെ പഠന റിപ്പോർട്ടും ബലപരിശോധനാ റിപ്പോർട്ടും മുൻ ദുരന്താനുഭവങ്ങളുമൊക്കെ മനസിൽ ഭീതി വളർത്തുന്ന യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളായി കൺമുമ്പിൽ നില്ക്കുമ്പോൾ ഇതുപോലുള്ള പാണ്ടി ന്യായങ്ങൾ പറയാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും കേരളത്തിലും ആളുണ്ടെന്നുള്ളതാണ് നമ്മുടെ ഗതികേട്.

ഓരോ ദിവസവും കേരളത്തിലെ സാമാന്യജനങ്ങളുടെ ആത്മവിശ്വാസം തകർക്കുന്ന വാർത്തകളാണ് പുറത്തു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. മുല്ലപ്പെരിയാർ അണക്കെട്ട് പൂർണ്ണമായി കൈക്കലാക്കിയിരിക്കുന്ന തമിഴ് നാട് അവിടേക്ക് കേരളത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരുദ്യോഗസ്ഥനെപ്പോലും അടുപ്പിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് എല്ലാ ദിവസവും വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാർത്തകൾ. ഡാമിലെ വെള്ളത്തിന്റെ അളവ് അടിയന്തിരമായി കുറയ്ക്കാൻവേണ്ട നടപടികൾ സ്വീകരിക്കണമെന്നുള്ള കേരളാ മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ കത്തിന് കേരളത്തെ മുഴുവൻ പരിഹസിക്കുന്ന ഒരു മറുപടിയാണ് തമിഴ് നാട് മുഖ്യമന്ത്രി നല്‍കിയത്. തമിഴരുടെ ധാർഷ്ഠ്യവും ഈ വിഷയത്തിലുള്ള ഒത്തൊരുമയും കരുനീക്കങ്ങളും മറികടന്ന് ഈ പ്രശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരമുണ്ടാക്കാൻ കേരളത്തിനു സാധിക്കുമെന്നത് ഒരു അതിമോഹമായതിനാൽ മറ്റെന്തെങ്കിലും ബദൽവഴികളന്വേഷിക്കുകയാണ് നല്ലതെന്നു തോന്നുന്നു.

അണക്കെട്ടിലെ വെള്ളത്തിന്റെ അളവ് അപകടമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ നിലനിർത്താനും തമിഴ് നാടിന് അത്യാവശ്യമുള്ള ജലം കൊടുക്കാനും സാധിക്കുന്ന വിധത്തിൽ വനത്തിലൂടെ ഒരു കനാലുണ്ടാക്കി അണക്കെട്ടിലെ കൂടുതലുള്ള വെള്ളം കേരളത്തിലേക്കു തിരിച്ചുവിടാൻ എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടോയെന്ന് അന്വേഷിച്ചുകൂടേ? ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി സാദ്ധ്യതയുണ്ടെങ്കിൽ പുതിയ അണക്കെട്ടു നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ കൂടുതൽ പണച്ചെലവ് അതിനുണ്ടാകാൻ സാദ്ധ്യതയില്ല. പിന്നെയുണ്ടാകാവുന്ന ഒരു പ്രശ്നം അതു കേരളത്തിന്റെ പദ്ധതിയാകുമ്പോൾ തലപൊക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുള്ള പരിസ്ഥിതിപ്രേമികളുടെ പോരാട്ടമാണ്. ഏതായാലും 142 അടിയും ഭാവിലക്ഷ്യമായ 152 അടിയും വെള്ളം അണക്കെട്ടിൽ ഉയരുമ്പോഴോ അണക്കെട്ടു തകർന്നാലോ ഉണ്ടാകുന്നത്ര നാശം ഇങ്ങിനെയൊരു കനാൽ നിർമ്മിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
തമിഴന്റെ അഹങ്കാരവും മലയാളിയുടെ നിസംഗതയും നേതൃത്വത്തിന്റെ ഒളിച്ചുകളിയും കേരളത്തിന്റെ ഗതികേടും കണ്ട് വെറുതേയിരുന്നു ചിന്തിച്ചുപോയതാണ് കേട്ടോ…

Posted in SOCIAL

ചുംബനസമരത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങൾ

 

കൊച്ചിയിലെ ചുംബനസമരം കഴിഞ്ഞിട്ട് കുറച്ചു നാളുകളായി. എന്നാൽ അതുയർത്തിവിട്ട തരംഗങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ ഇപ്പോഴും സജീവമാണ്. അതുപോലുള്ളതും അതിനു സമാനവുമായ സമരമുറകൾ അടിക്കടി ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അന്ന് കൊച്ചിയിൽ സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തത് മുപ്പതോ അമ്പതോ പേരാണ്. അതിനെതിരേ പ്രതിഷേധവുമായി രംഗപ്രവേശനം ചെയ്തവർ അതിനേക്കാൾ രണ്ടുമൂന്നിരട്ടി വരും. സമരക്കാരും പ്രതിഷേധക്കാരും സമൂഹം ചിന്താവിഷയമാക്കേണ്ട ചില വാദഗതികൾ നിരത്തിയാണ് അവരുടെ പ്രവൃത്തികളെ ന്യായീകരിച്ചത്. അതിനിടയിൽ ചില തീവ്രനിലപാടുകാർ കലക്കവെള്ളത്തിൽ മീൻതപ്പി വന്നതായും വാർത്ത കണ്ടു. ഏതായാലും സമരക്കാരോ പ്രതിഷേധക്കാരോ മുതലെടുപ്പുകാരോ ഒന്നുമല്ല ഇവിടുത്തെ പ്രതിപാദ്യവിഷയം. മാധ്യമങ്ങളിലൊന്നും അധികം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടാതെപോയ മറ്റൊരു വിഭാഗം ആ സമരത്തിന്റെ ഭാഗമായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അത് നാമുൾപ്പെടുന്ന പൊതുസമൂഹമാണ്. സമയവും സാഹചര്യവുമുള്ളവർ അന്ന് കൊച്ചിക്കു പോയി. മുപ്പതോ അമ്പതോ പേരുടെ ചുംബനസമരം കാണാൻ അന്നവിടെ കൂടിയത് പതിനായിരം പേർ!!! പോകാനുള്ള സാഹചര്യം ഒക്കാത്തവർ ടെലിവിഷൻ ഓണാക്കി വേൾഡ് കപ്പ് കാണുന്ന ആകാംക്ഷയോടെ അതിന്റെ മുമ്പിലിരുന്നു!! യഥാർത്ഥത്തിൽ ചികിത്സ വേണ്ടത് ആർക്കാണ്?

ഒളിഞ്ഞുനോട്ടം ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ ഒരു മാനസീകരോഗമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണോയെന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. സോഷ്യൽ മീഡിയായിൽ അപ് ലോഡ് ചെയ്യപ്പെടുന്ന ജീവിതത്തിലെ സ്വകാര്യനിമിഷങ്ങളും ഒളിക്യാമറാ ദൃശ്യങ്ങളും അവയ്ക്കു ലഭിക്കുന്ന ലൈക്കുകളും ഷെയറുകളുമൊക്കെ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് ഈയൊരു യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്കാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയായിലെ അംഗങ്ങൾ സമൂഹത്തിന്റെ നേർപതിപ്പാണെന്നു പൂർണമായും പറയാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും പൊതുസമൂഹത്തിന്റെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്വഭാവശൈലികൾ തീർച്ചയായും അവിടെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ ഒളിഞ്ഞുനോക്കി കണ്ടിരുന്ന ചില കാഴ്ചകൾ നേരേ നോക്കി കാണാമെന്നു കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ പണികളും മാറ്റിവച്ച് പതിനായിരംപേർ കൊച്ചിക്കു വണ്ടി കയറിയത്.

കാണാൻ പാടില്ലാത്തതും കാണേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്തതുമായ കാര്യങ്ങൾ കാണാനുള്ള ജിജ്ഞാസ മനുഷ്യസഹജമാണെന്നു വേണമെങ്കിൽ പറയാം. എന്നാൽ മനുഷ്യസഹജമായ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളെയും സഫലമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് സംസ്കാരശൂന്യതയാണെന്നു നാം തിരിച്ചറിയണം. ചിലത് വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കാനുള്ള വകതിരിവ് പെരുമാറ്റത്തിൽ ഉണ്ടായേ മതിയാകു. അങ്ങനെ ചില കാര്യങ്ങൾ വേണ്ടെന്നു വയ്ക്കുന്നത് വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ധ്വംസനമാണെന്നുള്ളതാണ് ന്യൂ ജനറേഷൻ സിദ്ധാന്തം. അങ്ങനെയെല്ലാ വികാരങ്ങളും അടിച്ചമർത്തി വയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണത്രേ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഭീകരമായ പീഡനകഥകൾ കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ എല്ലാ വികാരങ്ങളും സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവസരമുള്ള ന്യൂയോർക്ക് പട്ടണത്തിൽ കുറച്ചുനാളുകൾക്കുമുമ്പ് ഒരു സ്ത്രീ ഏതാനും മിനിട്ടുകൾ ഒറ്റയ്ക്കു നടന്നപ്പോൾ നോട്ടത്തിലൂടെയും വാക്കിലൂടെയും പെരുമാറ്റത്തിലൂടെയും അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന കഷ്ടതകൾ ആ സ്ത്രീയുടെ സുഹൃത്ത് ഷൂട്ടുചെയ്ത് നമ്മെ കാണിച്ചതാണ്. അപ്പോൾ, മനസിൽതോന്നുന്ന വികാരങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടിയാൽ മനുഷ്യന് പക്വതയുണ്ടാകുമെന്നുള്ളത് വെറും തോന്നൽ മാത്രം.

മാനസീകാരോഗ്യവും പക്വതയുമുള്ള സമൂഹം ഉണ്ടാകണമെങ്കിൽ ഓരോ വ്യക്തിയും പക്വതയുള്ളവനായിത്തീരണം. അതിനു പണ്ടു കുടുംബങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന കാർന്നോന്മാരുടെ ചില നിയന്ത്രണങ്ങളും വിദ്യാലയങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന ശിക്ഷണങ്ങളുമൊക്കെ സഹായകമായിരുന്നു. എന്നാൽ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പേരിൽ ഇന്നതൊക്കെ കേസെടുക്കാവുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങളാകുമ്പോൾ രോഗാതുരമാകുന്നത് വളർന്നുവരുന്ന തലമുറയാണ്. ശിക്ഷണങ്ങളെ ശിക്ഷകളായി ധരിച്ച് കുടുംബങ്ങളിൽനിന്നും വിദ്യാലയങ്ങളിൽനിന്നും അതു നീക്കിക്കളയുമ്പോൾ വളരുന്ന തലമുറ വികൃതമാക്കപ്പെടുമെന്നതിന് സംശയമില്ല. ചുംബനസമരം നടത്തിയവർ അതിന്റെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേയ്ക്കു പ്രവേശിക്കും; കാണാൻ ഒരുലക്ഷം പേർ കൂടുകയും ചെയ്യും.

Posted in SOCIAL

ശിക്ഷണവും ശിക്ഷയും പിന്നെ പീഡനവും…

 

സ്കൂളിൽ കുസൃതി കാട്ടിയാൽ അദ്ധ്യാപകൻ കൈയോടെ പിടിക്കും, ചുരൽകഷായം കൈവെള്ളയിലോ തുടയിലോ രണ്ടൌൺസ് കിട്ടുകയും ചെയ്യും. സ്വാഭാവികമായും മുതിർന്ന ക്ലാസിലോ താഴ്ന്ന ക്ലാസിലോ പഠിക്കുന്ന സഹോദരനോ സഹോദരിയോ വിവരം അറിയുകയും അത് എത്രയും പെട്ടെന്ന് വീട്ടിലറിയിക്കുകയും ചെയ്യും. വീട്ടിലറിഞ്ഞാൽപിന്നെ സ്കൂളിൽനിന്നു കിട്ടിയ കഷയത്തിനു മറുമരുന്നായി അപ്പന്‍റെയോ അമ്മയുടേയോ വീതം ഒരു നാലൌൺസ് വേറെ. വീട്ടിൽ തന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത കൂടപ്പിറപ്പിനെ ചില ഇഷ്ടപ്പെട്ട മൃഗങ്ങളുടെ പേരുവിളിച്ച് പ്രതിഷേധവും പിണക്കവും പ്രകടിപ്പിക്കും. പക്ഷെ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് മുറ്റത്തരികിലെ ചാമ്പച്ചുവട്ടിലോ പേരച്ചുവട്ടിലോ എത്തിക്കഴിയുമ്പോൾ പിണക്കമൊക്കെ പമ്പ കടന്നിരിക്കും…

ഒരു ചെറുകഥയുടെ തുടക്കമൊന്നുമല്ല, ഇപ്പോഴത്തെ ഭൂരിപക്ഷം ചെറുപ്പക്കാരായ മാതാപിതാക്കളും അവരുടെ കുട്ടിക്കാലത്ത് നിത്യവും അഭിമുഖീകരിച്ചിരുന്ന അനുഭവമാണിത്. ഒരുപക്ഷേ ഇന്ന് സന്തോഷത്തോടും സ്നേഹത്തോടുംകൂടി ഓർമ്മിക്കുന്ന അനുഭവങ്ങൾ. ഇതിവിടെക്കുറിച്ചത് ചില നൊസ്റ്റാൾജിക് വികാരങ്ങൾ അവരിൽ ഉണർത്താനല്ല, മറിച്ച് വളരെ ഗൌരവമായ ഒരു വിഷയത്തിലേക്ക് നമ്മുടെ ചിന്തയെ ഒന്നു വഴിതിരിച്ചു വിടാനാണ്.

വീട്ടിലും വിദ്യാലയത്തിലും വേണ്ടസമയത്തുകിട്ടുന്ന ശിക്ഷണമാണ് മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവത്തിലെ പരുക്കൻ ഭാവങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കി അവനെ സംസ്കാരസമ്പന്നനാക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ന് ശിക്ഷണത്തെ ശിക്ഷയായും ഒരു പടികൂടി കടന്ന് പീഡനമായും വ്യാഖ്യാനിക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിൽ അതു വലിയ പ്രതിസന്ധികൾ തീർക്കുകയാണ്.
കുട്ടികളെ ശിക്ഷിക്കുന്നതു നിയമംമൂലം നിരോധിച്ചിരിക്കുകയാണ് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ. വിദേശനാടുകളിലേതുപോലെ കുട്ടികൾ പരാതിപ്പെട്ടാൽ മാതാപിതാക്കൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർ അഴിയെണ്ണുന്ന അവസ്ഥയാണിന്നുള്ളത്. കുട്ടികളുടെ മനഃശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് അവരുടെ മനസിനെ ഒരുതരത്തിലും വേദനിപ്പിക്കാൻ പാടില്ലത്രേ. ഈ പുതിയ മനഃശാസ്ത്രം ഉണ്ടാക്കിയവർ ചെറുപ്പത്തിൽ മാതാപിതാക്കളിൽനിന്നോ അദ്ധ്യാപകരിൽനിന്നോ ഒരു ശിക്ഷണവും ലഭിക്കാത്തവരാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. ശിക്ഷണങ്ങൾ നല്കുന്ന ചെറിയ വേദനകൾ സ്നേഹത്തിൽ ചാലിച്ച് കൊടുക്കുമ്പോഴാണ് തിരുത്തലുകൾ തിരിച്ചറിവുകളായി കുട്ടികളുടെ ഉള്ളിൽ ഉറയ്ക്കുന്നത്. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കുസൃതിത്തരങ്ങൾ തിരുത്തുവാൻ ഒരു കുഞ്ഞുവടി സൂക്ഷിക്കാത്ത വീടും വിദ്യാലയവും വളർത്തിവിടുന്നത് എപ്പോഴും പക്വതയുള്ള വ്യക്തിത്വങ്ങളെയാണോയെന്ന് ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

അതേസമയം, എന്തിനും ഏതിനും എപ്പോഴും ശിക്ഷിച്ച് ആടുതോമാമാരെ സൃഷ്ടിക്കണമെന്ന് ഈ പറഞ്ഞതിനർത്ഥമില്ല. ശിക്ഷകൾ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ എല്ലാ സർഗാത്മകതയും തല്ലിക്കെടുത്തുന്ന ഭീകരമായ പീഡനങ്ങളാകുമ്പോൾ ഹിറ്റലറേപ്പോലുള്ള ക്രൂരജന്മങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നും നാം തിരിച്ചറിയാതെ പോകരുത്. തല്ലും തലോടലും ഒരുപോലെ കൊടുക്കാൻ മാതാപിതാക്കളും അദ്ധ്യാപകരും അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

ശിക്ഷണം എന്നത് അനുസരണക്കേടു കാണിക്കുമ്പോൾ നല്കുന്ന ശിക്ഷമാത്രമാണെന്നു നാം ധരിക്കരുത്. കുഞ്ഞുങ്ങളിലെ നന്മകൾകണ്ട് അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതും അവരുടെ പ്രായത്തിനൊത്തവിധം ചെറിയ ജോലികൾ നല്കി അദ്ധ്വാനശീലത്തിന്റെ നല്ല പാഠങ്ങൾ പകർന്നു കൊടുക്കുന്നതും കൊച്ചുമനസിലെ പക്വതയില്ലാത്ത ചില ആഗ്രഹങ്ങൾ സ്നേഹപൂർവം നിഷേധിക്കുന്നതുമൊക്കെ ശിക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗംതന്നെ. എന്നാൽ ഇതുപോലെയുള്ള ശിക്ഷണത്തിന്റെ കയ്പ് അനുഭവിക്കാതെ വളരുന്ന തലമുറ ജീവിതത്തിലെ കയ് പ്പേറിയ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകേണ്ടിവരുമ്പോൾ പലപ്പോഴും അടിപതറുന്നതിന്റെ ദുരന്തകഥകൾ മിക്കപ്പോഴും മാധ്യമങ്ങളിൽ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ചെറിയ തിക്താനുഭവങ്ങളെപ്പോലും പക്വതയോടെ സമീപിക്കാനുള്ള മനക്കരുത്ത് പലപ്പോഴും അവർക്കുണ്ടാവില്ല. കൂട്ടുകാരുടെ പരിഹാസങ്ങളോ അധികാരികളുടെ ശാസനകളോ ജോലിയുടെ സമ്മർദങ്ങളോ താങ്ങാൻ കഴിവില്ലാതെ ജീവിതത്തിനു സുല്ലിടുന്ന ദാരുണസംഭവങ്ങൾ നിരന്തരം ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

കുഞ്ഞുങ്ങളെ വിദ്യാലയത്തിലയയ്ക്കുന്നത് അറിവുനേടുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ലല്ലോ. അറിവുനേടിയതുകൊണ്ടുമാത്രം ആരും ഉത്തമവ്യക്തികളായി മാറില്ലെന്ന് സമീപകാലത്തു പിടിയിലായ ചില ഉന്നതബിരുദധാരികളായ കുറ്റവാളികൾ നമ്മെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അക്ഷരങ്ങളോടൊപ്പം സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിന്റെ നല്ല പാഠങ്ങളും കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു ലഭിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ വിദ്യാലയത്തിൽ ഏതെങ്കിലും കാരണത്തിന് അദ്ധ്യാപകൻ മക്കളെ ശാസിച്ചെന്നോ ശിക്ഷിച്ചെന്നോ കേട്ടാൽ കാരണമന്വേഷിക്കാനുള്ള ക്ഷമപോലുമില്ലാതെ പീഡനത്തിനു കേസുംകൊടുത്ത് സ്കൂളും തല്ലിപ്പൊളിച്ച്, കഴിയുമെങ്കിൽ അദ്ധ്യാപകനിട്ടും രണ്ടുകൊടുത്ത് മക്കളോടുള്ള സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന മാതാപിതാക്കൾ അവരുടെ ആ പ്രതികരണങ്ങളിലൂടെ കുഞ്ഞുങ്ങളിലേയ്ക്കു പകരുന്ന ബോദ്ധ്യങ്ങളാണ് അവരെ നാടിനും വീടിനും പേടിസ്വപ്നങ്ങളായി രൂപപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇങ്ങനെ ഉറുമ്പരിക്കാതെയും പേനരിക്കാതെയും വളർത്തിയ മക്കൾ അവരുടെ കൈയിലിരിപ്പുകൊണ്ട് നാട്ടുകാരുടെ കൈക്കരുത്ത് അറിയുമ്പോഴെങ്കിലും നാം ചിന്തിക്കുക, വേണ്ടസമയത്ത് ഒരു ഈർക്കിൽകൊണ്ട് അവനെ തിരുത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്ന് നാട്ടുകാരുടെ പത്തൽ അവന്റെ പുറത്തു വീഴില്ലായിരുന്നെന്ന്.

നിയമങ്ങളെ വളച്ചൊടിച്ച് ശിക്ഷണങ്ങളെ പീഡനത്തിന്റെ നിർവചനത്തിലൊതുക്കി കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കതു നിഷേധിച്ച് അവരെ പക്വതയും പാകതയുമില്ലാത്തവരായി വളർത്തിക്കൊണ്ടുവരാതെ, ഉത്തമവ്യക്തിത്വങ്ങളായി അവർ രൂപാന്തരപ്പെടാൻ നല്ല മാതൃകയും തിരുത്തലുകൾ നല്കുന്ന സ്നേഹവും ചെറിയ അദ്ധ്വാനങ്ങളിൽ പങ്കുചേർക്കാനുള്ള മനസും പിന്നെ ഒരു കൊച്ചുവടിയും വീട്ടിലും വിദ്യാലയത്തിലും നമുക്കു സൂക്ഷിക്കാം.

“ഈശോ പ്രായത്തിലും ജ്ഞാനത്തിലും ദൈവത്തിന്‍റെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രീതിയിലും വളർന്നുവന്നു” (ലൂക്കാ 2, 52).

Posted in SOCIAL

കല്യാണം കഴിക്കാൻ മാത്രമുള്ളതല്ല!!

 

ഒരിക്കൽ പള്ളിയിലൊരു വിവാഹച്ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞ് പള്ളിമുറിയിൽ കിട്ടിയ സദ്യയുമുണ്ട് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ, തൊട്ടടുത്തുള്ള പാരീഷ്ഹാളിന്റെ ഭിത്തിയിൽ ചാരിനില്ക്കുന്ന ഒരു വല്യപ്പനെ കണ്ട് കുശലം ചോദിച്ചു. സദ്യയുണ്ടില്ലേ എന്ന ചോദ്യത്തിനു ‘ആരോഗ്യമില്ലച്ചാ’ എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ആരോഗ്യമുണ്ടാകാനല്ലേ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതെന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ, കഴിക്കാനല്ല, ഭക്ഷണഹാളിൽ കയറിപ്പറ്റാനുള്ള ആരോഗ്യമില്ല എന്നാണ് പറഞ്ഞതെന്നായി വല്യപ്പൻ. പള്ളിയിൽ കല്യാണക്കുർബാനയും കഴിഞ്ഞ് നെറ്റിയിൽ കുരിശുംവരച്ച് ഇറങ്ങിവന്ന വല്യപ്പൻ കണ്ടത് തുറക്കാത്ത പാരീഷ്ഹാളിന്റെ വാതില്ക്കൽ ഇടിച്ചുകയറാൻ തിക്കിത്തിരക്കി നില്ക്കുന്ന ആൺപെൺ വ്യത്യാസമില്ലാത്ത ജനക്കൂട്ടത്തെയാണ്. ഈ വല്യപ്പനും കാര്യത്തിന്റെ ഗൌരവം മനസിലാക്കി ആ കൂടെകൂടാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ പെട്ടെന്നുണ്ടായ തിക്കിലും തിരക്കിലും ആരോഗ്യമുള്ള ചെറുപ്പക്കാരോട് പിടിച്ചുനില്ക്കാൻ കഴിയാതെ പിൻവാങ്ങേണ്ടിവന്നു. ഒരു ആത്മഗതം കൊണ്ടാണ് വല്യപ്പൻ തന്റെ വിവരണം അവസാനിപ്പിച്ചത്. “അച്ചന്മാർക്കുള്ളത് പള്ളിമുറിയിൽ എത്തിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ഇടികൂടണ്ടല്ലോ”. അല്ലെങ്കിൽ അച്ചനും ളോഹയും മടക്കിക്കുത്തി ഈ കൂട്ടത്തിൽ ഇടികൂടിയേനേ എന്നൊരു ധ്വനി ആ ആത്മഗത്തിൽ ഉണ്ടോ എന്നു സംശയിച്ച് ഞാൻ അവിടെനിന്ന് പിൻവാങ്ങി.

തികച്ചും നാണംകെട്ട ഒരു സംസ്ക്കാരം നമ്മുടെയിടയിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കല്യാണവും അതുപോലുള്ള ആഘോഷങ്ങളും നടക്കുന്നിടത്ത് സകല അന്തസും വിട്ടു പെരുമാറുന്ന ഒരു സംസ്ക്കാരം. ഭക്ഷണശാലയുടെ വാതിൽക്കൽ സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡുകളെവച്ചു നിയന്ത്രിച്ചും ആ ഹാളിന്റെ വാതിൽ ബലമായി അടച്ചും തീറ്റക്കാരെ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടിവരുന്ന ഒരു സംസ്ക്കാരം!

ഒരു ഭവനത്തിൽ എന്തെങ്കിലും മംഗളകരമായ സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും അയൽക്കാരെയുമൊക്കെ ക്ഷണിച്ച് ആ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കുചേർക്കുന്നത് ഏതു നാട്ടിലെയും നല്ല സംസ്ക്കാരമാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടിലും നന്മയുള്ള ഈയൊരു ശൈലി നിലനിന്നിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അതിന്റെ രൂപഭാവങ്ങൾക്ക് ഒത്തിരി മാറ്റം വന്നിരിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു കല്യാണത്തിനു നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നത് ആ മംഗളകർമ്മത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാനും അവരെ അനുഗ്രഹിക്കാനുമാണ്. അതിന്റെ സന്തോഷം പങ്കുവയ്ക്കുന്നതിനാണ് അവസാനം എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ നല്കുന്നത്. എന്നാൽ ക്ഷണിക്കുന്നത് ഭക്ഷണത്തിനു മാത്രമാണെന്ന ധാരണയാണ് ഇന്നു പലർക്കുമുള്ളത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സ്ഥലത്തു ഹാജരാകുന്നത് ഭക്ഷണസമയമാകുമ്പോൾ മാത്രമാണ്. ആ ദമ്പതികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുവാനും ആ നല്ല നിമിഷങ്ങളിൽ അവരോടുകൂടി ആയിരിക്കുവാനും ശ്രമിക്കാതെ അവരു വച്ചുവിളമ്പുന്ന ഭക്ഷണം ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ അകത്താക്കാൻ ഇടിച്ചുകയറി സീറ്റ് ഉറപ്പിക്കുന്നതിൽ നമുക്കു യാതൊരു അന്തസുകുറവും തോന്നാറില്ല!

അതിഥികളെ ഏറെ മാനിക്കുന്ന ഒരു സംസ്ക്കാരമായിരുന്നു നമുക്കുണ്ടായിരുന്നത്. വിവാഹകർമ്മത്തിനു നമ്മുടെ നാട്ടിലേയ്ക്കു കടന്നുവരുന്ന കൂട്ടരെ ‘വിരുന്നുകാർ’ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. പണ്ടുകാലത്ത് അങ്ങനെ വിളിക്കുക മാത്രമല്ല അങ്ങനെതന്നെ അവരെ പരിഗണിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഒരുമിച്ചു സദ്യയുണ്ണാൻ സ്ഥലസൌകര്യം കുറവുള്ളിടത്ത് വിരുന്നുകാർ ഭക്ഷിച്ചുകഴിയുംവരെ നാട്ടുകാർ കാത്തുനിന്നിരുന്നു. ഇന്നു പക്ഷെ വിരുന്നുകാർക്കും നാട്ടുകാർക്കും ഇക്കാര്യത്തിൽ ഒരേ മനസാണ്: ഇടിച്ചുകയറി പരമാവധി അകത്താക്കി എത്രയും വേഗം സ്ഥലം കാലിയാക്കുക.

ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളൊ ജോലിത്തിരക്കൊ ഒന്നും ഈയൊരു അന്തസുകെട്ട പെരുമാറ്റത്തിനു മതിയായ ന്യായീകരണമാകില്ല എന്നു നാം അറിയണം. വരും തലമുറയ്ക്ക് നമ്മുടെ നാടിന്റെ നല്ല സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ നന്മകൾ കൈമാറിക്കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ മാന്യതയുടെയും മാനുഷികതയുടെയും മുഖഭാവങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവരായി അവർ അധഃപതിക്കും എന്നും നാമറിയണം…

Posted in SOCIAL

മതങ്ങൾക്കും മദമിളകിയോ??!

 

പട്ടികളെക്കൊണ്ടും പട്ടിപ്രേമികളെക്കൊണ്ടും ശരീരത്തിനും മനസിനും പരിക്കേറ്റ് പൊറുതിമുട്ടിയിരിക്കുന്നവരാണ് നാം. അങ്ങനെയുള്ള നമ്മുടെ മനസിനെ വറചട്ടിയിൽനിന്ന് എരിതീയിലേയ്ക്കിടുന്ന വാർത്തയാണ് കഴിഞ്ഞദിവസം നാം കേട്ടത്. ഗോമാംസം ഭക്ഷിച്ചുവെന്നാരോപിച്ച് ഒരു മനുഷ്യനെ ഒരുകൂട്ടം മതഭ്രാന്തന്മാർ തല്ലിക്കൊന്നു എന്ന വാർത്ത. വ്യത്യസ്ത മതവിശ്വാസങ്ങൾ ഒരുപോലെ പടർന്നു പന്തലിച്ചിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ രാജ്യം അടുത്തകാലംവരെ ലോകത്തിനുതന്നെ മാതൃകയായിരുന്നു. ആത്മീയതയിൽ അടിസ്ഥാനമിട്ട ഒരു നാടെന്ന ഖ്യാതി ഭാരതത്തിനെന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ഭൌതികതയ്ക്കപ്പുറത്തുള്ള ആത്മീയയാഥാർത്ഥ്യങ്ങളുടെ പൊരുളന്വേഷിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതശൈലി നമ്മുടെ നാടിനു സ്വന്തമായിരുന്നു. എന്നാൽ സമീപകാലങ്ങളിലെ ചില സംഭവവികാസങ്ങൾ രാജ്യത്തിനുതന്നെ അപമാനമായിത്തീർന്നിരിക്കുകയാണ്. മതങ്ങൾക്കു ഭ്രാന്തുപിടിച്ച ഒരു കാലഘട്ടമാണിതെന്നു ചിന്തിക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു.

ഏതു മതത്തിന്റെയും അടസ്ഥാന ജീവിതശൈലി രൂപികരിക്കപ്പെടുന്നത് അവർ വിശ്വസിക്കുന്ന മതഗ്രന്ഥത്തിന്റെയും പാരമ്പര്യങ്ങളുടെയും വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽനിന്നാണ്. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പേ രചിക്കപ്പെട്ട മതഗ്രന്ഥങ്ങളും രൂപപ്പെട്ട പാരമ്പര്യങ്ങളും ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുമ്പോഴാണ് അവ അർത്ഥമുള്ളതും ജീവിതത്തിന് മാർഗദർശകവുമായി മാറുന്നത്. അതാണ് മതപണ്ഡിതരുടെയും ആത്മീയനേതൃത്വങ്ങളുടെയും കടമയും. എന്നാലിന്ന് വ്യാഖ്യാനത്തിനുള്ള ഈ അധികാരം അവരിൽനിന്ന് ചില മതതീവ്രവാദികളുടെ ബുദ്ധി മരവിച്ച തലകളിലേയ്ക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോയെന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. വിശ്വാസികൾക്ക് ഓണാഘോഷം വിലക്കിയ ക്രിസ്ത്യാനികളും ഗോമാംസം ഭക്ഷിച്ചുവെന്നാരോപിച്ച് ഒരന്യമതസ്ഥനെ തല്ലിക്കൊന്ന ഹിന്ദുക്കളും പന്നിമാംസം വിളമ്പിയെന്നാരോപിച്ച് വിദ്യാലയത്തിൽ അതിക്രമം കാണിച്ച മുസ്ലീമുകളും ഈ സംശയത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു. വിവരവും പക്വതയുമുള്ള ആത്മീയനേതൃത്വങ്ങൾ ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുകയാണ്.

വിശ്വാസവും അതിന്റെ ആചാരങ്ങളും സ്വന്തം മതത്തിന്റെ മതിലിനകത്താണ് ആഘോഷിക്കപ്പെടേണ്ടത്. അവിടെയാണ് അത് അർത്ഥപൂർണവും പ്രയോജനകരവുമായിത്തീരുന്നത്. ഓരോ മതത്തിനും അതിന്റേതായ ചില പ്രത്യേക വിശ്വാസങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളുമുണ്ടാകും. ചിലർക്ക് ചില മൃഗങ്ങൾ വിശുദ്ധവും മറ്റുചിലർക്ക് ചില മൃഗങ്ങൾ അശുദ്ധവുമാണ്. പ്രസ്തുത മതാനുയായികൾക്ക് അതങ്ങനെതന്നെ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അതെത്രമാത്രം ദുർഗ്രഹമാണെങ്കിൽക്കൂടി അതവരുടെ വിശ്വാസാനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെ പൊതുസമൂഹം കാണേണ്ടതുണ്ട്. എന്നാൽ പ്രസ്തുത മതവിശ്വാസികൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിലെ ഇതുപോലുള്ള ഘടകങ്ങളെ തങ്ങളുടെ മതത്തിന്റെ വേലിക്കെട്ടുകൾക്കു പുറത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് അന്യമതവിശ്വാസികളും അവിശ്വാസികളുമുൾപ്പെടുന്ന പൊതുസമൂഹത്തിന്റെമേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ നിഘണ്ടുവിൽ വാക്കുകളില്ല. ഗോമാംസം ഭക്ഷിച്ചുവെന്ന ആരോപണത്തെത്തുടർന്നുണ്ടായ അക്രമവും അതിനോട് ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ട സ്ഥാനങ്ങളിലിരുന്ന് ചിലർ നടത്തിയ പ്രതികരണങ്ങളും രാജ്യത്തിന്റെ ചുക്കാൻ പിടിക്കുന്നയാൾ പുലർത്തിയ നീണ്ട നിശബ്ദതയും നല്കുന്ന സൂചനകൾ അവഗണിക്കാൻ പാടില്ല. ഗോമാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നവർ രാജ്യം വിട്ടുപോകണമെന്നും പശുക്കളെ കൊല്ലുന്നവരെ തൂക്കിക്കൊല്ലണമെന്നുമൊക്കെ പുലമ്പുന്നവർ ഇപ്പോഴും തങ്ങളുടെ കസേരകളിൽത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നുവെന്നതാണ് നമ്മുടെ നാടിന്റെ ദുർവിധി.

അതുപോലെ, വിവരവും വിദ്യാഭ്യാസവും ആവോളമുണ്ടെന്നഭിമാനിക്കുന്ന ഈ കേരളത്തിൽപോലും ചിലയിടങ്ങളിൽ ചില മൃഗങ്ങളുടെ മാംസവില്പനയ്ക്ക് ചില മതഭ്രാന്തന്മാർ വിലക്കു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നത് അറിയാത്തവരല്ല ഇവിടുത്തെ ഭരണാധികാരികളും നിയമപാലകരുമെന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമില്ല. തൊട്ടാൽ കൈപൊള്ളുമെന്നു പേടിച്ച് ഇക്കാര്യത്തിൽ അവർ കൌശലപൂർവം മൌനം പാലിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർ എന്തു ഭക്ഷിക്കണം എന്തു ഭക്ഷിക്കരുത് എന്നു തീരുമാനിക്കാനുള്ള അവകാശം ചില ഭ്രാന്തന്മാർ കൈയടക്കുന്നതു കണ്ടിട്ടും ഉത്തരവാദിത്വപ്പെട്ടവർ മൌനവ്രതത്തിലാണ്. എന്നാൽ ഈ വിഷവിത്തുകളെ മുളയിലെ നുള്ളിയില്ലെങ്കിൽ അതു നാടാകെ പടർന്ന് നന്മയുടെയും സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെയും നാമ്പുകളെ നശിപ്പിച്ചുകളയുമെന്നത് നാം തിരിച്ചറിയണം. അതിനാൽ തീവ്രവാദത്തിന്റെ തിമിരം ബാധിക്കാത്ത മതപണ്ഡിതന്മാരും നട്ടെല്ലിനു ബലക്ഷയം സംഭവിക്കാത്ത ആത്മീയനേതൃത്വവും സ്വാർത്ഥതാല്പര്യങ്ങളില്ലാത്ത രാഷ്ട്രീയനേതാക്കന്മാരും സമൂഹത്തോട് പ്രതിബദ്ധതയുള്ള നിയമപാലകരും കൈകോർത്തു പ്രവർത്തിച്ച് ഈ വലിയ ആപത്തിനെ സമൂഹത്തിൽനിന്ന് തുടച്ചുമാറ്റാൻ ഇടവരണം.

Posted in SOCIAL

മദ്യനിരോധനം സമ്പൂർണം…

സമ്പൂർണ മദ്യനിരോധനം പ്രഖ്യാപിച്ച് കുടിയന്മാരെ പേടിപ്പിക്കുകയും പാവപ്പെട്ട വീട്ടമ്മമാരെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും നാടിന്റെ സമാധാനം ആഗ്രഹിക്കുന്ന പൊതുജനത്തെയും കൊതിപ്പിക്കുകയും പിന്നീട് “പ്രായോഗിക” തീരുമാനമെടുത്ത് കുടിയന്മാരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും വീട്ടമ്മമാരെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും പൊതുജനത്തെയും കബളിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത മുഖ്യമന്ത്രിക്കും ജനപ്രതിനിധികൾക്കും അഭിവാദ്യങ്ങൾ. നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏതു ജനത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളാണെന്ന് വീണ്ടും തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു..

മദ്യനിരോധനംകൊണ്ട് ടൂറിസം മേഖലയിൽ കുറഞ്ഞു പോകുമെന്ന് നിങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്ന സമ്പത്ത് മദ്യത്തിന്റെ ഉപയോഗംമൂലം കുടുംബങ്ങൾക്കും സമൂഹത്തിനുമുണ്ടാകുന്ന സാമ്പത്തികമുൾപ്പെടെയുള്ള നഷ്ടത്തെക്കാൾ വലുതായിരുന്നോ!?? അയ്യോ, ക്ഷമിക്കണം, നിങ്ങൾ സമ്പത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്നത് നാട്ടിലെ മനുഷ്യരുടെ സുസ്ഥിതിക്കുവേണ്ടിയല്ലാ, “ഭരിച്ചു”തീർക്കാൻവേണ്ടിയാണെന്നുള്ള കാര്യം പെട്ടെന്നങ്ങു മറന്നുപോയി.

പിന്നെ എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത അന്യസംസ്ഥാന തൊഴിലാളികളുടെ മധ്യത്തിൽനിന്ന്, മദ്യനിരോധനംമൂലം ഒത്തിരിപ്പേർക്ക് തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട് അവരുടെ കുടുംബങ്ങൾ പട്ടിണിയിലാകുമെന്ന് പരിതപിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ തൊലിക്കട്ടിക്കുമുമ്പിൽ പ്രണമിക്കുന്നു..

ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് ആരോടും യാതൊരു ആത്മാർത്ഥതയുമില്ലെന്നൊന്നും ഈ വാക്കുകൾക്കർത്ഥമില്ലകേട്ടോ. കൈനിറയെ കാശുതന്ന മദ്യവ്യവസായികളോടെങ്കിലും നിങ്ങൾക്ക് പ്രതിബദ്ധതയുണ്ടല്ലോ… അവിടെയും പക്ഷെ നിങ്ങൾ കൂടെനിന്ന ഒരാളുടെ കുതികാലിൽ ചവുട്ടി. കൂട്ടിൽനിന്നിറങ്ങിപ്പോകാതിരിക്കാൻ വെറുതേയൊന്നു ചവിട്ടിപ്പിടിച്ചെന്നേയുള്ളു എന്നു നിങ്ങൾ പറയുമായിരിക്കും.. അതെന്തുമാകട്ടെ, പൊതുജനം ആഗ്രഹിക്കാത്തതും, എന്നാൽ പ്രതീക്ഷിച്ചതുമായ ചുവടുവയ്പ്പുകൾതന്നെയാണ് ഇപ്പോൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്. ഇതിനോടുള്ള പ്രതികരണം അടുത്ത തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ സമയത്ത് കാണാമെന്നു പറയാൻമാത്രം മണ്ടനൊന്നുമല്ല ഞാൻ. തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഇതൊക്കെ മറക്കാൻ പുതിയ വിഷയങ്ങൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ നിങ്ങൾ തയ്യാറാക്കുന്നുണ്ടാകുമല്ലോ. അതൊക്കെ ഏറ്റുപാടിയും നിങ്ങളുടെ പടങ്ങൾ ഭിത്തിയിലൊട്ടിച്ചും തമ്മിൽത്തല്ലിയും അടുത്ത തെരഞ്ഞെടുപ്പും ഞങ്ങൾ ഉഷാറാക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുതരുന്നു…

ഏതായാലും കുടുംബദ്രോഹികളും, കെട്ടിയ പെണ്ണിനെയും ജനിപ്പിച്ച മക്കളെയും അന്തസോടെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള ആണത്തമില്ലാത്തവരും നാടിന്റെ ശാപങ്ങളുമായ എല്ലാ കുടിയന്മാർക്കും ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയർ…

Posted in SOCIAL

തനിനിറം തെളിയുന്നു…

കേന്ദ്രസർക്കാരിന്റെ തനിനിറം പുറത്തുവന്നുതുടങ്ങി. മതതീവ്രനിലപാടുകൾ തലയ്ക്കുപിടിച്ച കുറെ നേതാക്കളെ എന്തും പറയാനും ചെയ്യാനും അനുവദിച്ചുകൊണ്ട് മറ്റെന്തിലും വാചാലനായ പ്രധാനമന്ത്രി നാവടക്കം പാലിക്കുകയാണ്. രാഷ്ട്രീയവും മതവും കൂട്ടിക്കലർത്തി അവർ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തതും പണ്ടുമുതൽ പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ അപകടകരമായ ഒരു കോമ്പിനേഷൻ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ അവർ ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. വാക്കുകൊണ്ടും പ്രവൃത്തികൊണ്ടും മതന്യൂനപക്ഷങ്ങളുടെ ആവശ്യങ്ങളെയും അവകാശങ്ങളെയും ഹനിക്കുന്ന ഒരു ഭൂരിപക്ഷവർഗീയതേരോട്ടത്തിന്റെ കാഹളം അവർ മുഴക്കിക്കഴിഞ്ഞു. മതേതരത്വത്തിന്റെ നിർവചനംതന്നെ മാറ്റിയെഴുതി രാജ്യത്തിന്റെ സ്വസ്ഥത നശിപ്പിക്കാനുള്ള തന്ത്രങ്ങളുമായി ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ ഭരണഘടനയ്ക്കു വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിച്ച് രാജ്യദ്രോഹികളായി സ്വയം പ്രഖ്യാപിക്കുകയാണ്. നിർഭാഗ്യവശാൽ അവരുടെ കളികൾക്ക് വിസിലൂതിക്കൊടുക്കുന്നത് രാജ്യത്തിന്‍റെയും ഭരണഘടനയുടെയും കാവൽഭടന്മാരും!!!

കേരളത്തിലും എത്തിക്കഴിഞ്ഞു അതിന്റെ അലയടികൾ. കഴിഞ്ഞദിവസം നടന്ന കൂട്ടമതപരിവർത്തനത്തിലൂടെ അതിനറെ ലാത്തിരി കത്തിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന നാളുകളിൽ നാം മറ്റു പലതും കാണേണ്ടിവന്നേക്കാം. മതത്തെ രാഷ്ട്രീയത്തിനും രാഷ്ട്രീയത്തെ സ്വാർത്ഥതാല്പര്യങ്ങൾക്കുംവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്നവർക്ക് നാടിന്റെ സമാധാനമോ, ഭരണഘടനയുടെ ശ്രേഷ്ഠതയോ സഹജീവികളുടെ വികാരമോ ഒന്നും ഒരു പ്രശ്നമേയല്ല. വർഗീയത ഒരു രോഗമായിമാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇനി മതസൌഹാർദ്ദവേദികളിലെ കളങ്കമൊളിപ്പിച്ച ചിരികളും മുനയൊളിപ്പിച്ച വാക്കുകളും മാത്രമേ മിച്ചമുണ്ടാകു. അതല്ലെങ്കിൽ സ്വാർത്ഥതയില്ലാത്ത മനസും എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിശാലഹൃദയവും സത്യസന്ധമായ രാഷ്ട്രീയബോധവും എല്ലാറ്റിലുമുപരി ഭാരതത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ കളങ്കമില്ലാതെ അറിയുന്നവരുമായ നേതാക്കൾ ഉണ്ടാകണം. ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയിൽ ഇതൊരു വ്യാമോഹം മാത്രമാണെങ്കിലും നല്ലതു പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഈ പുതുവർഷം ആഘോഷിക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം..

Posted in SOCIAL

പ്രിയപ്പെട്ട മുസ്ലീം സഹോദരന്മാരോട് ഒരു വാക്ക്.

നമ്മുടെ രാജ്യത്തു നടക്കുന്ന പല ഭീകരപ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും പേരിൽ നിങ്ങളുടെ സമുദായം ചിലപ്പോഴെല്ലാം അന്യായമായി കുറ്റം വിധിക്കപ്പെടുകയും മോശമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു തെറ്റായ പ്രവണത നാട്ടിലുണ്ട് എന്നത് നിങ്ങളും പലപ്പോഴും വേദനയോടെ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണല്ലോ. ഏതെങ്കിലും തീവ്രനിലപാടുകാർ നടത്തുന്ന വിധ്വംസക പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പേരിൽ ഒരു സമുദായം മുഴുവൻ പ്രതിസ്ഥാനത്ത് നിർത്തപ്പെടുന്നത് തികച്ചും അപലപനീയമായ കാര്യമാണ്. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ഞാൻ കുറിക്കട്ടെ.
കഴിഞ്ഞ ദിവസം എരുമേലി സ്കൂളിൽ നടന്ന നിർഭാഗ്യകരമായ സംഭവം സമൂഹത്തിനു കൊടുത്ത സന്ദേശമെന്താണ്? ഒരുപക്ഷെ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും പറഞ്ഞുകേട്ടും സംഭവമറിഞ്ഞ ദൂരെയുള്ളവർക്ക് വ്യത്യസ്തമായ ചിന്തകൾ കാണും. എന്നാൽ അവിടെ നടന്ന സംഭവങ്ങളുടെ നിജസ്ഥിതി പൂർണമായും അറിയുന്ന എരുമേലി സ്കൂളിലെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ആ സംഭവത്തിലൂടെ നിങ്ങളുടെ സമുദായത്തെക്കുറിച്ചുണ്ടായ ബോദ്ധ്യം എന്തായിരിക്കും?
പൂർണമായും തെറ്റായ ഒരു ആരോപണത്തിന്റെ പേരിൽ സ്കൂളിലെത്തി ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുകയും അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട അദ്ധ്യാപകരെ കയ്യേറ്റം ചെയ്യുകയും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും അദ്ധ്യാപികമാരുടെയും മുമ്പിൽ കേട്ടാലറയ്ക്കുന്ന അസഭ്യം പറയുകയും സ്കൂളിലെ ഉപകരണങ്ങൾ തകർക്കുകയും ചെയ്തവരെ ഇനി ഭീതിയോടും വെറുപ്പോടുംകൂടെയായിരിക്കില്ലേ ആ കുഞ്ഞുങ്ങൾ നോക്കിക്കാണുന്നത്. ആ അക്രമസംഭവത്തിനു പിന്നിൽ നിങ്ങളുടെ സമുദായമല്ല, ചിന്തയില്ലാത്ത ഒരു ജനക്കൂട്ടമാണ് എന്ന് സമൂഹം ചിന്തിക്കണമെങ്കിൽ സമുദായാംഗങ്ങളിൽനിന്ന് സംഭവത്തെ അപലപിക്കുന്ന ഒരു പ്രതികരണമെങ്കിലും ഉണ്ടാകണമായിരുന്നു. നിർഭാഗ്യവശാൽ അങ്ങനെയൊന്ന് മാധ്യമങ്ങളിൽ കണ്ടില്ല. പ്രശ്നപരിഹാരങ്ങൾക്ക് അക്രമത്തിന്റെ പാത സ്വീകരിക്കുന്നത് നാട്ടിൽ സാമുദായിക സൌഹാർദവും സമാധാനവും നിലനിർത്താൻ ഒരിക്കലും ഉപകരിക്കുകയില്ല എന്നതിന് ചരിത്രംതന്നെ സാക്ഷി. നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെയും സൌഹൃതത്തിന്റെയും സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെയും നാമ്പുകൾ വിടരാൻ എല്ലാ സമുദായങ്ങളും പരസ്പരം ആദരിക്കുകയും ബഹുമാനിക്കുകയും ഒരുമയോടെ നാടിന്റെ നന്മയ്ക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യം നമുക്കു കൈമോശം വരാതെ സൂക്ഷിക്കാം.